Sessiz mavi sular,
Akşamın karanlığında
Akıp gidiyor hasretten özlemlere…

Canım Boğaziçi,
Ayırıyor asırlardır
İki kıyıyı zalimcesine…

Bir kıyıda ben,
Karşı kıyıda sensizliğim
Tanıklık ediyorum yılların özlemine…

Asya Avrupa’ya hasret.
Ben sana…
Avrupa Asya’ya özlem.
Ben sana…

Yıldızlar mı?
Yoksa yakamoz mu?
Hangisi daha ışıltılı
Masalsı Boğaziçi gecelerinde…

Ben mi?
Yoksa Kızkulesi mi?
Hangimiz daha mahkûm
Yıldızlı hazan gecelerine…

Neydi ki suçum?
Neydi günahım ki
Yaşar oldum Boğaziçi’ni
Yaşanmaz sensizliğimle…

İstanbul İstanbul’a hasret.
Ben sana.
İstanbul İstanbul’a özlem.
Ben aşka.

Salih Korkmaz

Toplam Okuma:268 | Bugünkü okuma:0